Kamenac
Nekoliko kilometara od Gruže, kod sela Čestina nalazi se manastir Kamenac. Po predanju, po obliku crkve i po značaju koji je manastir imao tokom vekova, nastanak manastira se vezuje za despota Stefana Lazarevića, krajem 14. i početkom 15. veka.
Po predanju, po obliku crkve i po značaju koji je manastir imao tokom vekova, nastanak manastira se vezuje za despota Stefana Lazarevića krajem 14. i početkom 15. veka.
Kao godina početka izgradnje manastirske crkve navodi se 1416. godina, a gradnja je završena 1426. godine. Manastir Kamenac pominju i turski izvori iz 1528. i 1530. godine. Manastirska crkva je obnovljena 1547. godine nastojanjem igumana Teofana, duhovnika Simeona i porodice Kosirović, o čemu svedoči natpis iznad ulaznog portala u naos.
Manastir je stradao po dolasku Turaka u ove krajeve, sredinom 15. veka, ali je nepoznato koliko je bio oštećen a koliko obnavljan. Druga obnova manastira izvedena je 1700. godine, kada ga je morački kaluđer Joanikije opravio i ogradio kamenim zidom. Tokom 18. veka postao je metoh susednog manastira Kalenića. Manastir pominju i austrijski izvori iz dvadesetih i tridesetih godina 18. veka.
Manastirska crkva je obnovljena 1547. godine nastojanjem igumana Teofana, duhovnika Simeona i porodice Kosirović, o čemu svedoči natpis iznad ulaznog portala u naos.
Manastir je stradao po dolasku Turaka u ove krajeve, sredinom 15. veka, ali je nepoznato koliko je bio oštećen a koliko obnavljan. Druga obnova manastira izvedena je 1700. godine, kada ga je morački kaluđer Joanikije opravio i ogradio kamenim zidom. Tokom 18. veka postao je metoh susednog manastira Kalenića.
Početkom 19. veka, Kamenac je u ratovima sa Turcima dosta stradao, tako da je u tom veku na manastiru dosta zidano i rađeno. To su bili manji zahtevi na crkvi o čemu svedoče zapisi u crkvi i konacima. Tako, 1830. godine, crkva je pokrivena metalnim limom, 1860. izgrađena su severna vrata crkve, a 1870. crkva je živopisana i postavljen je ikonostas, rad Dimitrija Posnikovića. U 20. veku, naročito poslednjih godina veka, nastavljen je intezivan rad na uređenju manastirskog kompleksa. Od najranijih vremena manastir Kamenac je bio muški manastir. Po odluci nadležnih crkvenih vlasti preobražen je, 1966. godine, u ženski manastir. Novi manastirski konak osvećen je 1979. godine.
Manastir Kamenac je pod zaštitom Zavoda za spomenike kulture Kragujevac od 1969. godine.
Crkva je sažetog oblika trikonhosa sa vitkom kupolom iznad centralnog prostora naosa. Zasvedena je poluobličastim svodom. Zidana je od lomljenog kamena, a pod je od mermernih kamenih ploča kvadratnog i i pravougaonog oblika. Od plastične dekoracije na fasadama ističe se krovni venac, bogato profilisan i moravskog karaktera. Na zapadu je naknadno dozidana kvadratna priprata zasvedena slepom kupolom. Na zidovima u unutrašnjosti crkve i narteksa nalazi se živopis iz 1870. godine. Raspored fresaka je uobičajen za crkveno slikarstvo ovog perioda.
Drveni dvospratni ikonostas, rad poznatog ikonopisca Dimitrija Posnikovića, sastoji se od 21 ikone drvenih parapetnih ploča
Pre pet godina monahinje manastira Kamenac odlučile su se da započnu proizvodnju lekovitih melema, tinktura i čajeva. Danas imaju preko trideset vrsta ovih proizvoda, a česte su i kombinacije jednog melema sa odgovarujućom tinkturom. U manastirskoj prodavnici može se naći i kupinovo vino, ali i rakije na bazi šljive. Poseban deo proizvodnje odvojen je i za domaće sapune i šampone, a zbog sve većeg interosvanja uvećao se i broj lekovitih proizvoda koji se isključivo pripremaju na biljnoj bazi bez veštačkih supstnaci.
U manastir Kamenac stići ćete kada se sa autoputa, koji vodi prema Nišu, isključite za Kragujevac, prođete ovaj šumadijski grad, naiđete na Gružu u kojoj su lepe Gružanke devojke, al ih nigde ne vidite jer je mnogo više žena u godinama, i krenete prema Čestinu. Kod sela Čestina, u podnožju Gledićkih planina, je i ovo prelepo zdanjePre ulaska u manastir, s leve strane, iznad štale i kokošinjca, nalazi se mlekar, na njega okačene naćve, pored mlekara pržulj za kafu, srp, ispod mlekara do zida kojim je manastir opasan košnice. Nema ih puno, desetak možda, ipak dovoljno za potrebe manastira i prodaju posetiocima. U šumi s desne strane, dok se prilazi ulazu, procvetala jagorčevina, žuti se. Čuje se mir. Red žive ograde uz stazu do kapije kao nacrtan, trava pokošena, sve pod konac. U manastirskoj porti leje sa cvećem, poneko procvetalo, poneko još pupi, čuvarkuće čuvaju „kuću“, bele rade zabelele, a ljubičice se prostrle iza crkve obnovljene 1547. godine. Tu iza je i kamen sa otiskom stope Svetog Save, donet iz Raške, gde se sipa osvećena voda i kada se njome umijete pomaže u isceljenju vida. A u isceljenju tela pomažu tinkture, melemi, kreme, čajevi, ulja koje monahinja izrađuju. Dušu leči tišina.