Voljavča
Manastir Voljavča je manastir Eparhije žičke Srpske pravoslavne crkve u Tavniku na teritoriji grada Kraljeva, u blizini sela Bresnice u gradu Čačku. U manastiru su dve crkve, starija brvnara posvećena Svetom Prokopiju i novija zidana crkva posvećena Prepodobnoj mati Paraskevi
Prema predanju crkvu brvnaru podigao je Arsenije III Čarnojević, koji je prilikom seobe Srba zastao u selu Bresnica na temeljima starije bogomolje za koju se nije znalo ko i kada ju je podigao, pričestio narod. Kada su Turci stigli u ove krajeve, od crkve i manastira ostao je samo kamen iz koga je tekla voda, kojom se narod lečio. Tek u doba kneza Miloša podignuta je skromna crkva od brvana, a posebnom uredbom određeno je da se na tom mestu održava trodnevni „skupni dan ili panađur”, od naroda nazvan Prokoplje, po svetom Prokopiju, kome je crkva bila posvećena. Od tog vremena do danas vršene su dogradnje i popravke, ali je hram zadržao svoj prvobitni izgled.
U pitomom selu Tavnik, između Kraljeva i Čačka, krije se sveta oaza duhovnosti i vere – manastir Voljavča. Ova svetinja, čiji koreni sežu u daleku prošlost, nosi u sebi priče o čudima, isceljenjima i nepokolebljivoj veri. Dva svetilišta – stara crkva brvnara i novija crkva iz 19. veka – ponosno stoje kao svedoci bogate istorije i predanja.
Ovaj kraj Srbije u srednjem veku bio je poznat po rudnicima, pa se veruje da su manastir posvećen svetom Prokopiju zapravo podigli rudari, čiji je on bio zaštitnik.
Manastir Voljavča nije samo građevina, već mesto gde se tradicija i duhovnost spajaju u jedinstvenu harmoniju. Unutar crkve brvnare nalazi se ikonostas rad ruskih umetnika koji su posle revolucije 1917. godine spas našli u Srbiji. Njihova umetnost i duhovnost urezani su u svetilište koje i dalje privlači vernike svojim jedinstvenim duhom.
Nova crkva, posvećena Prepodobnoj mati Paraskevi podignuta je u periodu od 1965. do 1967. godine. Njeni ktitori su bračni par Dušan i Draga Novaković iz Bresnice. Oni su se kasnije zamonašili pod imenima Georgije i Darija i po upokojenju sahranjeni u priprati crkve sa desne strane u pregrađenoj grobnici.
Ikonostas je rađen u duborezu, koji je 1967. godine uradio Milić Urošević, dok je ikone na ikonostasu slikao Mladomir Todorović. Živopis su uz pomoć priloga naroda oslikali kraljevački ikonopisci u periodu od 1998. do 2008. godine.
U manastirskom kompleksu, simbolu duhovnosti i vere koji privlači vernike iz svih krajeva, nalaze se dve crkve, stara brvnara i novija iz 19. veka, ali i čudotvorni izvor poznat po isceljenjima, za koji se veruje da pomaže u pronalaženju bračnog druga.
U pitomom selu Tavnik, između Kraljeva i Čačka, krije se sveta oaza duhovnosti i vere – manastir Voljavča. Ova svetinja, čiji koreni sežu u daleku prošlost, nosi u sebi priče o čudima, isceljenjima i nepokolebljivoj veri. Dva svetilišta – stara crkva brvnara i novija crkva iz 19. veka – ponosno stoje kao svedoci bogate istorije i predanja.
Manastir Voljavča, sa svojom bogatom istorijom i čudesnim pričama, ostaje mesto gde vernici pronalaze mir, utehu i duhovno isceljenje. Njegova svetost i danas privlači one koji traže blagoslov i veru, nastavljajući tradiciju pravoslavlja u srcu Srbije.
Prema narodnom verovanju koje se prenosi sa koleno na koleno kada su Turci stigli u ove krajeve i pronašli ove bogomolje, srušili su sve do temelja. Od crkve brvnare i nekadašnjeg manastira na čijim temeljima je podignuta, ostao je samo jedan kamen i kivot nepoznatog svetitelja za koji se veruje da ga je tada sa Kosova patrijarh Arsenije doneo, a kraj tih moštiju narod prepričava da su se neretko dešavala čudesna icelenja.